Φίλε Γιώργη είναι αλήθεια ότι οι Ιατρικοί Σύλλογοι δεν έχουν να δείξουν σημαντικό έργο αλλά και η συμμετοχή των μελών τους είναι από απογοητευτική ως ανύπαρκτη. Εμείς νομίζω ότι κάναμε δυσανάλογα πολλά σε σχέση με το ενδιαφέρον των μελών μας. Ο νόμος δεν επιτρέπει τους Ι.Σ. να συνάπτουν Συλλογικές Συμβάσεις εργασίας. Εμείς όμως εκμεταλευόμενοι ένα παράθυρο του νόμου για την λειτοτργία των Ιατρικών Συλλόγων προσπαθήσαμε να το επιτύχουμε αυτό μέσα από τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του Συλλόγου μας ένα κείμενο πάνω από 60 σελίδες αν θυμάμαι καλά που χρειάσθηκα πολύ χρόνο και κόπο για να το συντάξω (είναι στην διάθεση των ενδιαφερομένων σε ηλεκτρονική μορφή), όμως δυστυχώς ο Π.Ι.Σ. δεν το πέρασε από Γ.Σ. για έγκριση, απαραίτητη διαδικασία πρίν υποβληθεί στον Υπουργό για την έκδοση Υπουργικής απόφασης που θα μας έδινε την δυνατότητα να διεκδικήσουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Άρα δεν είμαστε εμείς “μακράν νυχτωμένοι“ αλλά μάλλον τα μέλη μας που λίγο ως καθόλου δεν ανδιαφέρονται για τα του Συλλόγου, παρά μόνο για ότι άμμεσα τους ενδιαφέρει. Έτσι λοιπόν θεωρώ ότι το “πουου...“ μάλλον μας αδικεί.
