Αγαπητοί συνάδελφοι του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Καβάλας,

      Με έκπληξη έλαβα από τον  κούριερ τη λιτή επιστολή σας. Ήταν η πρώτη φορά που ο σύλλογος επικοινωνεί μαζί μου με αυτόν τον τρόπο. Αφού λοιπόν αποφασίσατε να επικοινωνήσετε μαζί μου τυπικά και απρόσωπα, το ίδιο θα κάνω και εγώ από τούδε και στο εξής.
      Από ότι καταλαβαίνω μου ζητάτε να σας αιτιολογήσω μια απόφαση που πήρα για τα επαγγελματικά μου θέματα. Η θέση μου για τον ΕΟΠΥΥ είναι γνωστή, αναλλοίωτη και κατατεθειμένη από 18 μήνου περίπου σε άρθρο στην ιστοσελίδα του συλλόγου με τον τίτλο «ο θάνατος του ιδιώτη ιατρού», γραμμένο σε μία εποχή που οι περισσότεροι συνάδελφοι «αγρόν ηγόραζαν»…
      Προσπάθησα (με το γραπτό και τον προφορικό λόγο) να πείσω τους συναδέλφους παθολόγους και γενικούς ιατρούς για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του εγχειρήματος του ΕΟΠΥΥ, για την καταστροφική προοπτική του και για την ευκαιρία που μας δίνεται να κάνουμε μια καινούργια αρχή χωρίς ταμεία και «χαρτάκια». Μαζί με τους Γ. Πεχλιβανίδη και Α. Αργυρίου προσπαθήσαμε να οργανώσουμε μια συνάντηση των παρεμφερών ειδικοτήτων. Από τους 19 προσκληθέντες προσήλθαν οι 6, οι μισοί από τους οποίους μας δήλωσαν ότι έχουν την πρόθεση να συμβληθούν. Η προσπάθεια συνεχίστηκε αλλά εις ώτα μη ακουόντων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνάντηση που οργανώσατε, ελάχιστοι παθολόγοι και γενικοί ιατροί προσήλθαν και πλέον σε μένα είχε δημιουργηθεί η βεβαιότητα (λίγο πριν λήξει η προθεσμία) ότι όλοι θα έστελναν με το γνωστό fax την αίτηση τους. Με αμφίβολη ακόμα τη δυνατότητα συνταγογράφησης η απόφασή μου ήταν πλέον μονόδρομος, πάντα σε συνεννόηση με τους συναδέλφους –συνοδοιπόρους που είχα επικοινωνία. 
      Αφού λοιπόν με ρωτάτε γιατί συμβλήθηκα με τον ΕΟΠΥΥ, θα σας αντιστρέψω το ερώτημα. Τι κάνατε εσείς για να εξασφαλίσετε ότι  κανείς παθολόγος δεν θα συμβληθεί;; Πως θα μπορούσα να επιβιώσω επαγγελματικά ως ο μοναδικός παθολόγος εκτός ΕΟΠΥΥ; Θα έπρεπε να βασιστώ στην ηθική συμπαράσταση του ΙΣΚ; Να σας θυμίσω ότι την τελευταία φορά που ο σύλλογος σας με στήριξε σε εργασιακά θέματα (χωρίς να το ζητήσω), ταυτόχρονα προέβαλε και τον εθελοντισμό στα κοινωνικά ιατρεία. (Πέρα από το θεάρεστο χαρακτήρα του εγχειρήματος δεν ξέρω μήπως αποτελεί και το μοντέλο που προωθείτε για την επαγγελματική αποκατάσταση των γιατρών σε περίοδο κρίσης, αλλιώς τι θέση είχε δίπλα στο αίτημα για την εξασφάλιση των δεδουλευμένων μου από το Δήμο;)

    Αφού ζητάτε από εμένα εξηγήσεις, θα κάνετε, άραγε, το ίδιο από τους συναδέλφους του ΙΚΑ που παραμένουν στο δυναμικό του ΕΟΠΥΥ και αποτελούν το βασικό πυλώνα στον οποίο στηρίζεται το σαθρό οικοδόμημα του Βουδούρη; Να σας θυμίσω ότι η συνδικαλιστική τους ηγεσία ανερυθρίαστα διαπραγματεύονταν τις αμοιβές για την έξτρα εργασία των ιατρών ΙΚΑ στον ΕΟΠΥΥ. Θα ζητήσετε εξηγήσεις από τους εργαστηριακούς (βιοπαθολόγους, ακτινολόγους κλπ) που συνεργάζονται σαν να μην τρέχει τίποτα με τον ΕΟΠΥΥ και δέχονται τα  παραπεμπτικά του; Υπάρχουν κλάδοι συναδέλφων που η συμμετοχή στον ΕΟΠΥΥ είναι αυτονόητη ενώ στους παθολόγους όχι;
    Αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήμουν ανακόλουθος και κατάπτυστος εάν έστω και ένας παθολόγος του νομού έμενε εκτός ΕΟΠΥΥ, αντίθετα όλοι ανεξαιρέτως και χωρίς καθολική συνεννόηση έσπευσαν να συμβληθούν. Οι περισσότεροι συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων αρνήθηκαν (και πολύ καλά έκαναν) όχι γιατί τους επιβλήθηκε από τον ΙΣΚ (δεν φημιζόμαστε για την συνδικαλιστική μας πειθαρχία) αλλά γιατί έτσι συμφώνησαν όλοι μαζί και κυρίως γιατί δεν τους συνέφερε η ένταξη τους.  Έχω άλλωστε από καιρό συμβιβαστεί με την ιδέα ότι το ιατρικό σώμα είναι από τα πλέον απολιτίκ και χωρίς ιδεολογικό στίγμα εκτός από το διαχρονικό «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης…» Όποιος από τους συνδικαλιστές διακηρύσσει ότι αγωνίζεται για το κοινό συμφέρον του κλάδου (τέτοια έννοια δεν υφίσταται) είτε είναι ρομαντικός και αιθεροβάμων ή πρόκειται κάπου να πολιτευτεί προσεχώς.

      Αγαπητοί συνάδελφοι, μου ζητάτε να δώσω εξηγήσεις διότι αγνόησα τις συστάσεις του ΠΙΣ(!) Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι τις αποφάσεις του ΠΙΣ εσείς ως συμβούλιο συχνά τις αγνοήσατε. Όχι πως σας μέμφομαι για αυτό (αν απεργούσαμε όσες φορές προκηρύχτηκε απεργία από τον ΠΙΣ, τα ιατρεία μας θα ήταν κλειστά παρ ημέρα!), αλλά δεν μπορείτε να απαιτείτε το σεβασμό στον ΠΙΣ από τους άλλους και όχι από το ίδιο το συμβούλιο σας!
      Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να σας δώσω όσες εξηγήσεις θέλετε, με εξοργίζει όμως ότι ο σεβαστός ΠΙΣ και το σεβαστό σας συμβούλιο απαιτεί απολογία από εμέ, έναν γιατρό που δουλεύω για 10 και 20 ευρώ την επίσκεψη με απόδειξη ενώ ουδέποτε σκεφτήκατε να καλέσετε σε απολογία μεγαλοκαθηγητές που έχουν μετατρέψει τις κλινικές που διευθύνουν σε ιδιωτικά μαγαζιά, που διατηρούν ιδιωτικά ιατρεία πέρα από κάθε δεοντολογία, αμειβόμενοι ως επί τω πλείστον μαύρα. Δεν καλέσατε ποτέ όσους νοσοκομειακούς διατηρούν ακόμα τα απογευματινά ιατρεία τα οποία αποτελούν καραμπινάτο αθέμιτο ανταγωνισμό στους βαρέως φορολογούμενους και διωκόμενους ιδιώτες ιατρούς. Και αν μου αντιτείνει κάποιος ότι τα απογευματινά ιατρεία είναι νόμιμα, θα του απαντήσω πως και ο ΕΟΠΥΥ νόμιμος είναι αλλά προφανώς δεν ανήκω στην ευγενή τάξη των διευθυντών ΕΣΥ, οπότε οφείλω να απολογηθώ.
      Επειδή έχω κάποια άποψη (επί δεκαετίας υπηρέτησα στο συμβούλιο σας) και γνωρίζω πρόσωπα και καταστάσεις, πριν από εμένα νομίζω ότι είχαν σειρά για να απολογηθούν άλλοι συνάδελφοι, όπως αυτοί που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούν τις δομές των ασφαλιστικών ταμείων για να  υπερσυνταγογραφούν και να «γράφουν με το κομμάτι» αλλά και οι  ελάχιστοι νοσοκομειακοί που διατηρούν πολυτελή ΙΧ, κότερα και επαύλεις παρά το ισχνό εκκαθαριστικό τους. Ελπίζω ότι η καθολική εγκατάσταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα σας δώσει όλα τα στοιχεία που χρειάζεστε για να στοιχειοθετήσετε αυτά που όλοι ξέρουμε αλλά κανείς μας δεν καταγγέλλει. Μήπως, τέλος, εξηγήσεις δεν θα έπρεπε να δώσουν και εκείνοι από τους συναδέλφους που έβαλαν «μέσον» για να διοριστούν στο ΙΚΑ παρ όλο που οι αμοιβές είναι χαμηλότερες και οι εργασιακοί όροι χειρότεροι από του ΕΟΠΥΥ σε αυτήν την φάση;
     
        Το πότε θα αποχωρήσω από τον ΕΟΠΥΥ (το μόνο σίγουρο) θα εξαρτηθεί από το αν θα έχω τη δυνατότητα να ασκήσω το επάγγελμά μου με όρους αξιοπρέπειας εκτός του οργανισμού και πάντα σε συμφωνία με τους συναδέλφους μου με παρεμφερή ειδικότητα. Η πρώτη μου προτεραιότητα είναι η δυνατότητα να μπορώ να συντηρώ με αξιοπρέπεια την οικογένεια μου και όχι οι αποφάσεις των ινστρουχτόρων (ο Θεός να τους κάνει) του ΠΙΣ οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, με την αδράνεια τους κατέστρεψαν το όποιο συνταξιοδοτικό μέλλον της γενιάς μου, οπότε δικαιολογημένα δεν μου εμπνέουν την παραμικρή εμπιστοσύνη.                                                             
                                                               
                                                                  Με εκτίμηση   

                                                           
                                                            Μιχάλης Σωτηρόπουλος